Pengenalan

Perkara 2:9 Kanun Sivil mengawal liabiliti pengarah dalaman: seorang pengarah boleh dipertanggungjawabkan secara peribadi kepada syarikat itu sendiri sekiranya berlaku pelaksanaan tugas yang tidak wajar dan jika dia bersalah secara serius. Peruntukan ini membentuk asas bagi hubungan antara pengarah dan entiti sah dalam undang-undang korporat Belanda; untuk tujuan ini, undang-undang merujuk kepada pelaksanaan tugas yang teliti yang mungkin dijangkakan daripada seorang pengarah.

Konsep 'pengurusan yang betul' adalah kompleks dan mempunyai pelbagai tafsiran perundangan dan organisasi. Konsep ini digunakan untuk menunjukkan tahap ketelitian dan tanggungjawab yang diperlukan oleh pengarah semasa membuat keputusan dan mengurus risiko.

Perbezaan dengan liabiliti luaran adalah penting. Liabiliti dalaman berkaitan dengan kerosakan yang dialami oleh syarikat akibat tindakan pengarahnya sendiri, manakala liabiliti luaran berkaitan dengan pihak ketiga atau pemiutang yang cedera. Liabiliti luaran, sebaliknya, melibatkan tuntutan oleh pihak ketiga seperti pemiutang, berdasarkan Perkara 2:138/148 Kanun Sivil Belanda sekiranya berlaku muflis atau Perkara 6:162 Kanun Sivil Belanda mengenai perbuatan menyalahi undang-undang.

Penjelasan ini bertujuan terutamanya untuk pengarah syarikat sendirian berhad, syarikat awam berhad dan entiti undang-undang lain yang ingin mendapatkan maklumat tentang risiko liabiliti peribadi mereka. Pengarah penyelia, pemegang saham dan penasihat undang-undang juga akan menemui panduan praktikal di sini. Pengarah mempunyai kewajipan untuk melaksanakan tugas berkanun dan kontrak mereka dengan berhati-hati. Keusahawanan melibatkan tanggungjawab, di mana pengarah mesti bertindak demi kepentingan syarikat dan mengelakkan tingkah laku cuai yang boleh membahayakan syarikat atau pemiutangnya.

Soalan utama dijawab: Menurut Seksyen 2:9 Kanun Sivil Belanda, seorang pengarah bertanggungjawab jika dia telah melaksanakan tugasnya secara tidak wajar dan boleh dipersalahkan dengan cukup serius untuk ini, dengan entiti undang-undang menjadi satu-satunya pihak yang boleh membuat tuntutan. Piawaian kewajaran dan keadilan memainkan peranan penting dalam menilai ambang kesalahan yang serius.

Wawasan utama daripada artikel ini:

• Ambang kesalahan serius yang tinggi melindungi keputusan dasar biasa
• Liabiliti kolektif terpakai dalam kes pengurusan berbilang ketua, dengan kemungkinan terhad untuk pembebasan
• Situasi tertentu seperti pentadbiran yang lemah atau pelanggaran peruntukan berkanun adalah bidang risiko
• Pencegahan melalui struktur tadbir urus yang mencukupi adalah lebih berkesan daripada pertahanan selepas kejadian
• Pengurusan risiko dan kawalan dalaman yang teratur adalah penting untuk mencegah pengurusan dan liabiliti yang tidak wajar.
• Terdapat hubungan rapat antara pengurusan risiko, sistem dalaman dan pilihan dasar yang dibuat oleh lembaga pengarah

Prinsip asas Perkara 2:9 Kanun Sivil Belanda

Perkara 2:9 Kanun Sivil Belanda mengkodifikasikan kewajipan berjaga-jaga dan obligasi setiap pengarah terhadap entiti undang-undang. Perenggan 1 menetapkan bahawa setiap pengarah wajib melaksanakan tugasnya dengan betul terhadap entiti undang-undang. Perenggan 2 menyatakan bahawa liabiliti pengarah timbul sekiranya berlaku pengurusan yang tidak wajar yang berkaitan dengan celaan yang serius, dengan syarikat sebagai penuntut eksklusif.

Istilah 'pelaksanaan tugas yang betul' ditafsirkan dalam istilah perundangan sebagai tindakan pengarah seperti yang dijangkakan daripada pengarah yang agak cekap dan berhati-hati. Konsep ini melibatkan penilaian tingkah laku pengarah berdasarkan keadaan kes tersebut. Terdapat hubungan rapat antara tugas penjagaan pengarah dan pilihan dasar yang mereka buat; pilihan dasar yang teliti dan bertanggungjawab adalah penting untuk memenuhi piawaian perundangan.

Pelaksanaan Tugas yang Betul

. undang-undang mengenakan kewajipan ke atas setiap pengarah untuk melaksanakan tugasnya dengan betul. Piawaian ini timbul daripada hubungan fidusiari antara pengarah dan entiti undang-undang. Ia merupakan piawaian penjagaan yang menghendaki pengarah mengutamakan kepentingan syarikat.

Pengurusan yang tidak betul merupakan kegagalan untuk melaksanakan langkah berjaga-jaga yang diperlukan seperti yang akan dilakukan oleh pengarah yang munasabah dan berpengalaman dalam situasi yang sama.

Ujiannya adalah untuk seorang pengarah yang bertindak secara munasabah. Kriteria ini menanyakan apa yang akan dilakukan oleh seorang pengarah yang cekap dan berhati-hati dalam keadaan yang serupa. Konsep 'pelaksanaan tugas yang betul' bermaksud pengarah melaksanakan tugas mereka dengan penuh perhatian dan tanggungjawab yang mungkin dijangkakan daripada mereka. Di samping itu, pengarah dijangka sentiasa bertindak demi kepentingan syarikat dan pemiutangnya semasa menjalankan perniagaan, dan untuk memenuhi kewajipan undang-undang dan kontraktual mereka. Dengan berbuat demikian, mahkamah mempertimbangkan maklumat yang ada, sifat syarikat dan situasi khusus di mana keputusan itu dibuat.

Celaan Serius sebagai Ambang

Bukan setiap kesilapan membawa kepada liabiliti. Dalam penghakiman Staleman/Van de Ven (ECLI:NL:HR:1997:ZC2243), Mahkamah Agung memutuskan bahawa hanya kesalahan yang serius sahaja yang boleh membawa kepada liabiliti. Ambang batas yang tinggi ini menghormati kebebasan dasar pengarah dan menghalang setiap hasil yang tidak menguntungkan daripada membawa kepada liabiliti jika difikirkan semula. Undang-undang kes telah mentakrifkan lagi konsep 'wajar': seorang pengarah dijangka bertindak sebagai pengarah yang bertindak secara munasabah dan berpengalaman yang, dalam keadaan yang sama, akan menahan diri daripada membuat keputusan yang sama.

Apabila menilai sama ada teguran yang cukup serius boleh dibuat, mahkamah akan mempertimbangkan semua keadaan kes tersebut. Dengan berbuat demikian, kriteria kewajaran memainkan peranan penting dalam menentukan sama ada tindakan pengarah boleh dianggap sebagai tindakan yang sangat tercela. Konsep 'kesalahan serius' bermaksud tindakan atau peninggalan pengarah adalah begitu cuai sehingga pengarah yang bertindak secara munasabah tidak akan melakukannya. Faktor berkaitan termasuk sifat aktiviti yang dijalankan oleh entiti undang-undang, risiko yang secara amnya timbul daripada aktiviti tersebut, pembahagian tugas dalam lembaga, sebarang garis panduan, maklumat yang tersedia atau yang sepatutnya tersedia kepada pengarah, dan cara lembaga boleh mencapai keputusannya secara munasabah dalam keadaan tertentu.

Liabiliti kolektif

Dalam kes lembaga pengarah yang mempunyai berbilang ketua, prinsip tanggungjawab kolektif terpakai. Pada prinsipnya, pengurusan yang tidak wajar oleh seorang pengarah menjadikan semua pengarah bersama bertanggungjawab secara bersama dan berasingan atas keseluruhan kerosakan. Ini berpunca daripada tanggungjawab bersama mereka terhadap keseluruhan dasar syarikat. Oleh itu, adalah sangat penting bahawa kawalan dalaman dan pengurusan risiko dalam organisasi adalah teratur untuk mencegah pengurusan dan liabiliti yang tidak wajar.

Seorang pengarah individu boleh membebaskan dirinya dengan menunjukkan bahawa dia tidak bersalah secara peribadi dan bahawa dia tidak cuai dalam mengambil langkah-langkah untuk mengelakkan akibat daripada pengurusan yang tidak wajar. Walau bagaimanapun, kemungkinan pembebasan ini adalah terhad dalam kes tugas yang secara semula jadi bersifat kolegial, seperti penyeliaan kewangan atau pengurusan risiko. Tanggungjawab kolektif lembaga berkaitan secara langsung dengan fungsi sistem dan prosedur dalaman. Peraturan lembaga yang membahagikan tugas tidak melepaskan rakan pengarah daripada tanggungjawab kolektif mereka untuk kewajipan teras tersebut, seperti pematuhan dengan kewajipan undang-undang dan kontraktual.

Liabiliti kolektif merupakan perkara penting yang perlu diberi perhatian: undang-undang kes menunjukkan bahawa dalam kira-kira 40% tuntutan dalaman, liabiliti kolektif adalah penentu bagi hasil prosiding.

Bidang aplikasi praktikal

Liabiliti pengarah dalaman menjelma dalam situasi tertentu yang boleh menjejaskan mana-mana lembaga pengarah. Adalah sangat penting bahawa ketenteraman dalam syarikat dalam bidang pengurusan risiko dan kawalan dalaman dilindungi dengan betul untuk mengelakkan pengurusan dan liabiliti yang tidak wajar. Semasa menjalankan perniagaan, pengarah mempunyai tanggungjawab untuk bertindak dengan berhati-hati demi kepentingan syarikat dan pemiutangnya. Keputusan mengenai pengurusan risiko dan sebarang penyimpangan daripada garis panduan dalaman secara langsung berkaitan dengan pilihan dasar yang teliti dan bertanggungjawab dalam organisasi. Amalan menunjukkan bahawa tingkah laku dan peninggalan tertentu secara sistematik membawa kepada tuntutan liabiliti. Bidang risiko yang paling biasa dibincangkan di bawah.

Pengurusan risiko dan kawalan dalaman

Seorang pengarah diwajibkan untuk menyediakan sistem yang mencukupi untuk pengurusan risiko dan kawalan dalaman. Kewajipan ini bermakna para pengarah mesti memastikan bahawa sistem dan prosedur adalah teratur untuk mencegah pengurusan dan liabiliti yang tidak wajar. Kepentingan ketertiban dalam pengurusan risiko dan kawalan dalaman adalah sangat penting, kerana ketiadaan atau kerosakan sistem ini boleh menyebabkan salah urus dan liabiliti peribadi. Sifat dan skop sistem ini bergantung pada saiz dan kerumitan syarikat, tetapi ketiadaannya sepenuhnya hampir pasti akan mengakibatkan kritikan yang serius.

Kecuaian struktur dalam pentadbiran kewangan merupakan contoh klasik pengurusan yang tidak wajar. Jika pentadbiran begitu lemah sehingga pihak pengurusan tidak mempunyai gambaran keseluruhan yang mencukupi tentang kedudukan kewangan syarikat, adalah sukar bagi pengarah yang berkenaan untuk mempertahankan dirinya. Bukan sahaja syarikat, tetapi juga pihak ketiga atau pemiutang mungkin akan dirugikan akibatnya. Mahkamah akan menganggap bahawa pengarah yang bertindak secara munasabah sekurang-kurangnya akan memastikan bahawa angka-angka tersebut adalah boleh dipercayai.

Contoh pengurusan yang tidak betul termasuk:

• Penipuan
• Penggunaan sumber untuk tujuan peribadi
• Risiko yang tidak bertanggungjawab
• Kecuaian dalam perkara insurans penting

Keputusan tanpa kajian yang mencukupi

Keputusan pengurusan memerlukan persediaan yang mencukupi. Sebelum membuat keputusan penting, pengurus mesti memaklumkan diri mereka tentang fakta dan risiko yang berkaitan. Pengarah mempunyai tanggungjawab untuk menjalankan penyelidikan yang teliti sebelum membuat keputusan. Keputusan yang dibuat tanpa sebarang penyelidikan boleh menyebabkan kritikan yang serius jika hasilnya tidak memihak. Perjanjian yang tidak difikirkan dengan baik dengan impak kewangan yang besar tanpa penyelidikan pasaran boleh menyebabkan kritikan yang serius.

Satu lagi contoh berkaitan keputusan pelaburan di mana usaha wajar asas telah diabaikan. Walaupun mahkamah enggan menilai keputusan perniagaan secara retrospektif, cara pengarah membuat keputusannya sememangnya dinilai. Keputusan sedemikian boleh merugikan bukan sahaja syarikat, tetapi juga pihak ketiga atau pemiutang. Mengabaikan tanda amaran yang jelas atau gagal menjalankan penyelidikan yang jelas melanggar perlindungan yang biasanya ditawarkan oleh ambang yang tinggi.

Pelanggaran Peraturan Dalaman

Pelanggaran peruntukan berkanun dan garis panduan dalaman boleh menyebabkan liabiliti. Adalah sangat penting untuk mengekalkan ketenteraman dalam peraturan dan prosedur dalaman dalam syarikat bagi mengelakkan pengurusan dan liabiliti yang tidak wajar. Pengarah mempunyai kewajipan untuk mematuhi peruntukan berkanun dan kewajipan kontraktual yang lain. Situasi di mana pengarah mengabaikan keperluan kelulusan berkanun mesyuarat agung untuk keputusan penting adalah contoh yang ketara. Lagipun, artikel persatuan mengandungi peraturan yang mesti dipatuhi oleh lembaga pengarah.

Bertindak dengan konflik kepentingan tanpa pendedahan kepada rakan pengarah atau pemegang saham juga mewujudkan risiko liabiliti. Pelanggaran peraturan dalaman boleh mengakibatkan syarikat atau pihak ketiga menjadi kurang bernasib baik, contohnya kerana mereka mengalami kerosakan akibat pengurusan yang tidak betul. Seorang pengarah yang meletakkan kepentingannya sendiri melebihi kepentingan syarikat menjadikan dirinya terdedah kepada tuntutan di bawah Seksyen 2:9 Kanun Sivil Belanda. Ini juga terpakai kepada situasi di mana aset syarikat ditarik balik untuk keuntungan peribadi.

Bilakah liabiliti timbul?

Penentuan liabiliti di bawah Perkara 2:9 Kanun Sivil Belanda memerlukan pertimbangan yang teliti terhadap beberapa syarat. Tidak semua kekurangan akan membawa kepada tuntutan yang berjaya. Syarikat yang ingin meminta pengarahnya bertanggungjawab mesti memenuhi beban pembuktian yang besar. Ia mesti ditunjukkan bahawa syarikat atau pihak ketiga sebenarnya telah mengalami kerosakan akibat tindakan atau peninggalan pengarah. Pengarah mempunyai kewajipan untuk melaksanakan tugas mereka dengan berhati-hati dan demi kepentingan syarikat; kegagalan untuk mematuhi tugas-tugas ini boleh menyebabkan liabiliti. Di samping itu, liabiliti memerlukan keperluan undang-undang untuk liabiliti dipenuhi.

Penilaian Pengurusan yang Tidak Betul

Mahkamah menilai sama ada terdapat pelaksanaan tugas yang tidak wajar dengan membandingkan tindakan pengarah dengan apa yang boleh dijangkakan daripada pengarah yang bertindak secara munasabah dalam keadaan yang serupa. Kriteria kewajaran memainkan peranan penting dalam penilaian ini, di mana ia diperiksa sama ada tindakan tersebut adalah kesalahan yang serius. Konsep 'pengurusan yang tidak wajar' merujuk kepada tindakan atau peninggalan yang tidak memenuhi piawaian penjagaan yang mungkin dijangkakan daripada seorang pengarah. Tiada andaian undang-undang tentang pengurusan yang tidak wajar; syarikat mesti menunjukkan bahawa piawaian tersebut telah dilanggar.

Risiko berlebihan tanpa langkah-langkah mitigasi boleh menyebabkan liabiliti. Keusahawanan melibatkan risiko, tetapi asas penerimaan risiko tersebut mestilah boleh dipertahankan. Pengurusan yang tidak betul boleh mengakibatkan syarikat atau pihak ketiga dirugikan oleh tindakan atau peninggalan pengarah. Seorang pengarah yang mempertaruhkan seluruh syarikat tanpa sebarang kepelbagaian risiko atau strategi keluar mungkin bertindak secara tidak wajar.

Langkah-langkah dalam prosiding liabiliti

Prosiding liabiliti mengikut sistem tetap. Dalam kes yang melibatkan liabiliti pengarah dalaman di bawah Seksyen 2:9 Kanun Sivil Belanda, pihak-pihak mesti mengambil tanggungjawab mereka untuk memberikan bukti dengan serius bagi mengesahkan pendirian mereka:

1. Penentuan kerosakan — Syarikat mesti menunjukkan secara konkrit bahawa ia telah mengalami kerosakan dan mengukur kerosakan ini. Ini mungkin melibatkan situasi di mana syarikat atau pihak ketiga telah dirugikan oleh tindakan atau peninggalan pengarah. Dalam praktiknya, jumlah kerosakan berbeza-beza dari puluhan ribu hingga berjuta-juta euro, bergantung pada saiz syarikat dan jenis dakwaan tersebut.
2. Pautan sebab — Mesti ada kaitan yang mencukupi antara tindakan pengarah dan kerosakan yang dialami. Beban pembuktian untuk ini terletak pada syarikat.
3. Kesalahan yang serius — Syarikat mesti membuktikan bahawa pengarah adalah pihak yang bertanggungjawab sepenuhnya. Ini adalah fokus dalam banyak prosiding dan memerlukan analisis terhadap semua keadaan yang berkaitan.
4. Pengecualian — Pengarah yang dimaksudkan diberi peluang untuk menunjukkan bahawa dia tidak bersalah secara peribadi atau bahawa dia telah mengambil langkah yang mencukupi. Dalam kes tugas kolektif, kemungkinan ini adalah terhad.

Siasatan pakar kerap memainkan peranan, terutamanya dalam hal ehwal kewangan yang kompleks atau apabila pengetahuan industri tertentu diperlukan. Kos guaman boleh menjadi besar, yang kadangkala mendorong pihak-pihak untuk menyelesaikannya. Pengalaman praktikal menunjukkan bahawa tuntutan yang berjaya dalam kes yang dipertikaikan jarang berlaku — dianggarkan kurang daripada 20-30% — walaupun penerima sering mengambil tindakan undang-undang dalam kes muflis.

Perbandingan Liabiliti Dalaman vs Luaran

Perbezaan ini relevan dalam praktiknya: syarikat yang ingin meminta pengarahnya bertanggungjawab atas kerosakan pada dirinya sendiri akan membawa prosiding berdasarkan Perkara 2:9 Kanun Sivil Belanda. Ini melibatkan kerosakan pada syarikat itu sendiri, manakala dalam kes liabiliti luaran, pihak ketiga atau pemiutang yang dirugikan oleh tindakan atau peninggalan pengarah. Pemiutang yang meminta pengarah bertanggungjawab atas prejudis terhadap tuntutan mereka mendasarkan kes mereka atas alasan luaran. Dalam kebankrapan, pemegang amanah boleh meneruskan kedua-dua laluan, bergantung pada jenis kerosakan tersebut.

Dalam kes liabiliti luaran, pengarah sering juga memainkan peranan sebagai penghutang syarikat, di mana dia bertanggungjawab untuk memenuhi obligasi terhadap pemiutang. Kegagalan untuk memenuhi obligasi ini, seperti tidak membayar hutang tepat pada waktunya atau tidak memaklumkan pemiutang dengan betul, boleh menyebabkan liabiliti peribadi di pihak pengarah.

Masalah dan Penyelesaian Umum

Amalan menunjukkan corak berulang dalam situasi yang membawa kepada liabiliti pengarah dalaman. Adalah sangat penting untuk prosedur dan kawalan dalaman diwujudkan bagi mencegah pengurusan yang tidak betul. Pengarah mesti memenuhi kewajipan undang-undang dan kontrak mereka dengan teliti. Penyediaan maklumat yang tidak mencukupi boleh mengakibatkan syarikat atau pihak ketiga menjadi kurang bernasib baik. Mengenal pasti kelemahan ini membolehkan pengarah mengambil langkah pencegahan.

Pemberian maklumat yang tidak mencukupi kepada rakan pengarah

Jika seorang pengarah menahan maklumat yang berkaitan daripada rakan pengarahnya, kesemua mereka mungkin bertanggungjawab atas sebarang kerosakan yang terhasil. Penahanan maklumat boleh mengakibatkan syarikat atau pihak ketiga terjejas, contohnya kerana mereka tidak dapat bertindak balas terhadap risiko tepat pada masanya atau obligasi tidak dipenuhi. Pengarah mempunyai kewajipan untuk memaklumkan rakan pengarah mereka sepenuhnya dan tepat pada masanya tentang semua fakta dan perkembangan yang berkaitan. Rakan pengarah akan mendapati sukar untuk membebaskan diri mereka jika mereka tidak mengambil pendekatan aktif untuk mengumpul maklumat.

penyelesaian: Laksanakan keperluan pelaporan formal di mana setiap pengarah melaporkan secara bertulis secara berkala mengenai portfolio mereka. Dokumenkan mesyuarat lembaga dengan teliti dan catatkan maklumat apa yang dikongsi dan bila. Peraturan lembaga yang mengandungi keperluan minimum untuk perkongsian maklumat menyediakan jalan penyelesaian dalam perbincangan berikutnya tentang siapa yang tahu apa.

Susulan Insiden yang Tidak Mencukupi

Kegagalan untuk menindaklanjuti dengan secukupnya apabila masalah terbongkar boleh menjadi kritikan yang serius. Adalah sangat penting untuk mengekalkan ketenteraman dalam organisasi supaya insiden ditindaklanjuti dengan cara yang berstruktur dan berkesan. Pengarah mempunyai tanggungjawab untuk menindaklanjuti insiden dengan cara yang tepat pada masanya dan betul serta memenuhi kewajipan undang-undang dan kontraktual mereka. Ini terpakai khususnya kepada situasi di mana kelemahan material dalam operasi perniagaan dikenal pasti tetapi tidak ditangani.

penyelesaian: Menetapkan prosedur peningkatan yang menentukan bagaimana insiden disiasat, dilaporkan dan diselesaikan. Menetapkan kewajipan penyiasatan dan memantau pelaksanaannya. Sebaik sahaja masalah dikenal pasti, dokumentasikan langkah-langkah yang diambil untuk melindungi entiti undang-undang daripada tuntutan pada masa hadapan.

Komunikasi risiko yang mengelirukan

Komunikasi yang salah atau tidak lengkap tentang risiko kepada pemegang saham, pengarah penyelia atau pihak berkepentingan lain juga boleh menyebabkan liabiliti. Ini terpakai terutamanya apabila risiko dipandang remeh atau disembunyikan. Komunikasi yang mengelirukan boleh mengakibatkan syarikat atau pihak ketiga dirugikan, contohnya kerana mereka membuat keputusan yang salah berdasarkan maklumat yang salah. Pengarah mempunyai tanggungjawab untuk memberikan maklumat yang tepat dan lengkap serta telus tentang risiko yang berkaitan.

penyelesaian: Pastikan pendedahan risiko yang tepat dalam semua dokumen dan pembentangan yang berkaitan. Elakkan daripada membentangkan situasi dalam keadaan yang lebih baik daripada yang wajar. Jika ragu-ragu tentang kepentingan risiko, rujuk nasihat undang-undang pakar. Ketelusan menghalang tuduhan penipuan berikutnya.

Kesimpulan dan langkah seterusnya

Liabiliti pengarah dalaman di bawah Seksyen 2:9 Kanun Sivil Belanda adalah berdasarkan dua tonggak: pelaksanaan tugas yang tidak wajar dan kesalahan yang serius. Adalah sangat penting bahawa sistem dan prosedur syarikat teratur supaya risiko dikenal pasti dan diuruskan tepat pada masanya. Pengarah mesti memenuhi kewajipan undang-undang dan kontrak mereka dengan teliti. Pengurusan yang tidak betul boleh mengakibatkan syarikat atau pihak ketiga menjadi kurang bernasib baik, yang boleh mengakibatkan liabiliti kepada pengarah. Ambang yang tinggi melindungi pengarah daripada liabiliti untuk keputusan perniagaan biasa yang ternyata tidak menguntungkan, tetapi tidak menawarkan imuniti untuk kelakuan yang jelas cuai atau tercela.

Tanggungjawab kolektif bermaksud bahawa rakan pengarah boleh bertanggungjawab secara bersama dan berasingan, walaupun mereka tidak terlibat secara langsung dalam tindakan yang menyebabkan kerosakan tersebut. Mahkamah Agung juga telah memutuskan bahawa piawaian untuk liabiliti dalaman juga terpakai apabila pemegang saham individu memegang tanggungjawab terhadap seorang pengarah. Pembebasan adalah mungkin tetapi terhad, terutamanya dalam kes tugas-tugas kolegial yang sedia ada seperti penyeliaan kewangan.

Perkara tindakan khusus untuk pengarah:

1. Memastikan sistem pentadbiran yang mencukupi yang menghasilkan maklumat yang boleh dipercayai tepat pada masanya
2. Dokumentasikan pembuatan keputusan dan maklumat yang menjadi asas keputusan
3. Mematuhi sepenuhnya peruntukan undang-undang dan keperluan kelulusan dalaman
4. Melaksanakan prosedur pelaporan dan peningkatan formal dalam lembaga
5. Pertimbangkan insurans D&O sebagai perlindungan tambahan

Untuk maklumat lanjut, topik liabiliti pengarah luaran sekiranya berlaku muflis (Seksyen 2:138/248 Kanun Sivil Belanda) dan liabiliti berdasarkan perbuatan menyalahi undang-undang (Seksyen 6:162 Kanun Sivil Belanda) adalah relevan. Prinsip-prinsip ini mungkin selari dengan liabiliti dalaman dan setiap satunya memerlukan analisisnya sendiri.

Sumber tambahan

Undang-undang kes yang berkaitan:

• Mahkamah Agung 10 Januari 1997, ECLI:NL:HR:1997:ZC2243 (Staleman/Van de Ven) — penghakiman asas mengenai kriteria kesalahan serius; kes ini berkaitan dengan persoalan bila seorang pengarah boleh dipertanggungjawabkan secara dalaman atas pengurusan yang tidak wajar.
• Keputusan Dewan Perusahaan mengenai prosedur siasatan yang boleh membentuk asas fakta untuk tuntutan Perkara 2:9

Kod Tadbir Urus Korporat:

• Peruntukan mengenai pengurusan risiko dan sistem kawalan dalaman (peruntukan amalan terbaik mengenai tugas dan kaedah kerja lembaga pengurusan)
• Cadangan mengenai penyediaan maklumat antara lembaga pengurusan dan lembaga penyeliaan

Alat praktikal:

• Senarai semak tanggungjawab pengurusan setiap mesyuarat
• Templat untuk peraturan pengurusan dengan pembahagian tugas dan kewajipan pelaporan
• Prosedur untuk merekodkan konflik kepentingan